Prutz, 1 juni
De homerische toestanden van gisteravond met stormen en zelfs een hagelbui, die 's zomers in het Alpengebied kunnen voorkomen, hebben plaatsgemaakt voor een rustige blauwe lucht. De toppen van de Kaunertaler gletsjer tekenen zich scherp af. Gisteren dacht ik mij zoals Odysseus te moeten vastbinden aan de mast van zijn schip.
In zijn Italiaanse reis zegt Goethe de oever van het Gardameer vaarwel die gedreigd had laistrygonisch voor hem te zijn geworden. Nadat zijn boot door tegenwind de haven van Malcesine was ingedreven, nam Goethe zich voor om de volgende morgen een toren te schetsen die eruitzag als een ruïne.
Nauwelijks was hij hieraan begonnen of er verzamelde zich een menigte rondom hem. Iemand trad naar voren, zei in Venetiaans dialect dat hij hiermee moest ophouden en verscheurde de tekening. De podestà kwam erbij en verklaarde dat de toren de grens aanduidde tussen de Venetiaanse republiek en het Oostenrijkse keizerrijk. En daarom niet mocht worden bespioneerd.
Toen Goethe verklaarde dat hij afkomstig was van Frankfurt am Main, werd Gregorio erbij gehaald die bij Bolongaro had gediend, een van de Italiaanse families in de stad. Daarop sloeg de stemming om en werd Goethe naar eigen zeggen gered van de Laistrygonen of mensenetende reuzen bij wie volgens Homerus het vlot van Odysseus aanspoelde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten